Hyperfuse jest połączeniem trzech materiałów, które jest uzyskiwane w procesie zgrzewania na gorąco. Kombinacja syntetycznego tworzywa, przewiewnej siateczki oraz termoplastycznego poliuretanu sprawia, że obuwie jest wytrzymałe oraz lekkie, a stopa użytkownika swobodnie „oddycha”. Polecane graczom, którzy cenią sobie lekkość oraz przewiewność. Stosowana w obuwiu.
Model promujący tę technologię nosi jej nazwę, a co rok pojawia się jego odświeżona wersja.

Flywire to technologia opierająca się na nylonowych włóknach, które umieszczone są w kluczowych miejscach tak, aby wzmocnić konstrukcję obuwia. Dzięki Flywire obuwie jest lżejsze, a strategiczne umiejscowienie włókien zapobiega nadmiernym ruchom stopy w środku buta oraz zapewnia dodatkową stabilność. Najlepsze dla graczy, którzy cenią sobie lekkość, wytrzymałość i bezpieczeństwo. Najbardziej znany model obuwia, w którym zastosowano Flywire to Nike Hyperdunk. Podobnie jak Hyperfuse, nowa wersja obuwia pojawia się co rok.
Widoczne na zdjęciu „linki” to najnowsze rozwiązanie Flywire, zastosowane w obuwiu Hyperdunk 2012, które jeszcze nie trafiło do sklepów.

Air Max to system amortyzacji, którego zadaniem jest zapewnienie maksymalnej ochrony mięśniom i stawom. Jest to wypełniona sprężonym powietrzem duża poduszka. Może być umiejscowiona zarówno w pięcie jak i w przedniej części obuwia. Dzięki jednostce Air Max każdy gwałtowny kontakt z podłożem jest natychmiast absorbowany, co gwarantuje bezpieczeństwo jak i wygodę. Poduszka jest również bardzo wytrzymała dzięki właściwościom powietrza, które przeciwnie do amortyzujących pianek nigdy się nie odkształca. System ten znajdziemy między innymi w obuwiu sygnowanym przez LeBron’a James’a – LeBron 9, bardzo łatwo go zobaczyć, w większości produktów jest widoczny.

Zoom Air to nisko profilowy system amortyzacji. Jest umieszczony bliżej podłoża niż inne systemy Air, co pozwala na świetne wyczucie podłoża. Poduszka Zoom Air zachowuje się jak sprężyna. Nagłe uderzenie jest natychmiastowo absorbowane, jednak w przeciwieństwie do Air Max, jednostka Zoom nie wytraca energii z nacisku, a kieruje ją tak, aby umożliwić natychmiastową reakcję, jednocześnie nie zmniejszając bezpieczeństwa stopy. System Zoom zastosowano między innymi w butach Kobe VII czy KD IV. W najnowszej wersji butów Bryant’a wprowadzono innowacyjne rozwiązanie : wymienne wkładki. W jednej z nich umieszczono dwie poduszki Zoom. Pod piętą i śródstopiem.

Lunarlon to charakteryzująca się sprężystością i lekkością pianka amortyzująca. Jej główną zaletą jest to, że siła nacisku po każdym kroku jest równomiernie rozłożona na jej powierzchni, dzięki czemu stopa nie jest narażona na miejscowe przeciążenia. Dzięki swojej sprężystości pianka Lunarlon pozwala na natychmiastową reakcję tuż po amortyzacji uderzenia. System ten zapewnia bezpieczeństwo, stabilność oraz wygodę użytkowania.

Widoczna na zdjęciu pianka będzie systemem amortyzacyjnym nowych Hyperdunk’ów.

WHITE/DEL SOL-GYM RED – maj (brak dokładnej daty)

WHITE/METALLIC SILVER-GYM RED-BLACK – 16 maja

12 maja to dzień, w którym „czwórki” Black/Safety Orange-Game Royal trafią do wybranych sklepów. Kicksy te przez wiele osób nazywane są „Knicks” z powodu podobnej kolorystyki. Obuwie jednak nosi nazwę „Cavs”, która została zainspirowana sławnym „The Shot” – trafionym rzutem przez Michael’a Jordan’a tuż przed końcową syreną w piątym spotkaniu przeciwko Cavaliers w finale konferencji wschodniej w 1989 roku.

Jako członkowie konferencji zachodniej, drużyny Spurs i Lakers mierzyły się w finałach dopiero od 1982 roku. Mimo pięciu spotkań w drodze po finał od 82 do 95 roku, współzawodnictwo między dwoma ekipami nie było uważane za oficjalne z prostego powodu – Lakers w czterech z pięciu serii zdominowali drużynę z San Antonio. Sytuacja uległa zmianie, gdy w 1997 roku do Spurs przybył Tim Duncan, który z David’em Robinson’em stworzyli sławny duet „Twin Towers”. Zespół ze Staples Center również się wzmacniał. W 1996 roku do Los Angeles zawitali O’Neal oraz Bryant.

Kolejne spotkanie drużyn miało miejsce w 1999 roku i zakończyło się popularnym sweep’em (4-0), po którym Lakers odpadli z finałów, zaś Spurs sięgnęli po tytuł mistrza, pokonując Knicks (4-1). Następny sezon rozpoczął się świetnie dla drużyny z Los Angeles – pozyskali genialnego trenera Phil’a Jackson’a, który wcześniej razem z Chicago Bulls sześciokrotnie wygrał mistrzostwo NBA. Rok później, w sezonie 2000-2001 drużyny spotkały się ponownie. Pragnący zemsty gracze Los Angeles zdominowali ekipę Spurs. Seria zakończyła się wynikiem 4-0, a same playoff’y zwycięstwem Lakers nad 76ers. Obie drużyny zagrały ponownie rok później, tym razem w półfinale konferencji. Drużyna z San Antonio po raz kolejny odniosła porażkę, tym razem w pięciu meczach (4-1). Zupełnie jak rok wcześniej, Lakers znów sięgnęli po tytuł, tym razem pokonując Nets (4-0).  Szansa na rewanż pojawiła się w roku 2003 podczas półfinałów konferencji. Panowanie Lakers zakończyło się po sześciu meczach, z których cztery zakończyły się wygraną Spurs (4-2). Zwycięstwo nad „Jeziorowcami” poprowadziło graczy z San Antonio aż do finału NBA, gdzie pokonali Nets (4-2).

Jednak to półfinały konferencji zachodniej z 2004 roku najbardziej zapadły w pamięci kibiców Lakers i Spurs. Z 5.4 sekund do końca, Lakers prowadzili jednym punktem. Piłkę z boku otrzymał Duncan i magicznym rzutem, praktycznie w biegu dał swojej drużynie prowadzenie. Z 0.4 sekundy do końcowej syreny, swojemu obrońcy urwał się Derek Fisher. Tuż po otrzymaniu podania od Payton’a, D-Fish rzucił w stronę kosza. Piłka wpadła, a powtórka ukazała, że rzut został oddany tuż przed syreną kończącą spotkanie, co oznaczało zwycięstwo drużyny z LA i końcowy wynik serii 4-2.

Lakers ponownie dotarli do finału, jednak tym razem zostali pokonani przez Detroit Pistons. Przez następne cztery lata obie drużyny nie spotykały się w drodze po mistrzostwo. W finałach 2005 zabrakło ekipy z Los Angeles, a w latach 2006 i 2007 przygody z mistrzostwem NBA kończyły się w pierwszych rundach. Spurs zaś w 2007 roku sięgnęli po kolejny, czwarty tytuł mistrza. Podczas finałów konferencji z 2008 roku odbyły się ostatnie potyczki obu zespołów. Zakończyły się wynikiem 4-1 dla Lakers, którzy w finale NBA ulegli Celtics.

Podsumowując, potyczek w drodze po mistrzostwo między dwiema drużynami było w sumie 11, z których aż 8 zakończyło się zwycięstwem Lakers, a całkowity bilans meczowy to 34-18. Wszystko wskazuje na to, że w finale konferencji rywalizacja zostanie odnowiona, jeśli tylko Lakers poradzą sobie z OKC. Fani San Antonio niewątpliwie liczą na rewanż za ostatnie lata, a kibice Los Angeles marzą o trzecim z rzędu zwycięstwie nad Spurs.